2010. Η χρονιά που πραγματοποίησα όνειρα

Το 2010 ήταν σίγουρα μια υπέροχη χρονιά. Τελείωσα το σχολείο με καλούς βαθμούς, ακόμα και αν δεν πέρασα στην σχολή που ήθελα. Πήγα Θεσσαλονίκη για πρώτη φορά, έγινα 18 (ουαααου), φοιτήτρια και πολλά πολλά ακόμα. 

Μαζί με την φοιτητική ζωή, λοιπόν, ήρθαν και οι νέες γνωριμίες στο ΤΕΙ (στόχος νούμερο 7). Φιλίες που καλώς ή κακώς δεν κράτησαν. Θεώρησα πιο σημαντικό να πασχίσω να κρατήσω τις ήδη υπάρχουσες. Γιατί, βγαίνοντας από την κοινωνία του σχολείου, παρατήρησα ότι είναι πολύ εύκολο να χαθείς με τα άτομα που συναναστρεφόσουν 10 ώρες την ημέρα για 12 χρόνια. Στην αρχή τρομοκρατήθηκα από το μέγεθος του κόσμου μας, αλλά το πάλεψα και ένα χρόνο μετά, μπορώ να πω ότι είμαι ευγνώμων που έχω κρατήσει ορισμένα άτομα στη ζωή μου. Παλεύω για αυτά τα λίγα άτομα και δεν ρισκάρω ξανά να τα χάσω.

Πρώτες μέρες του Οκτώβρη και παίρνω την μεγάλη απόφαση να πραγματοποιήσω τον στόχο Νο 8. Κάτι που ονειρευόμουν πολύ καιρό και επιθυμούσα διακαώς. Το fashion blog μου, ονόματι Not For Sale., φυσικά. Ναι ναι το ήθελα πάρα πολύ και εν τέλει το έκανα. Ξεκίνησα χωρίς να έχω στον ήλιο μοίρα, αλλά το λάτρεψα από την αρχή. Δεν θα το κρύψω, υπήρχαν και υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι να τα παρατήσω όλα (και να γίνω πριγκήπισσα), αλλά μετά λέω "ρε Στεφανία τόσος κόπος για να το παρατήσεις; Όχι". Το blog αυτό μου έχει δώσει χαρά, χαμόγελα, περηφάνεια και πολλές φιλεναδίτσες και δεν θα το άλλαζα με τίποτα. Something to be proud of :-)

Στόχος 9: Ένα μήνα μετά ήρθε και η ομορφότερη στιγμή της ζωής μου. Αυτή που θα πετούσα με αεροπλάνο για να πάω στο Λονδίνο. Ξέρω θα πεις "Κοίτα πως κάνει", μα για ένα κορίτσι που δεν έχει ταξιδέψει στο εξωτερκό ποτέ και που το όνειρό του ήταν να πάει στην Αγγλία, είναι ό,τι καλυτερότερο υπάρχει στον κόσμο ολάκερο. Η αλήθεια είναι πως πρέπει να ευχαριστήσω την μαμά για αυτόν τον στόχο, αλλά όπως και να έχει το έκανα. Πήγα εκεί και έζησα τις 4 πιο τέλειες μέρες. Ξυπνούσα και αμέσως πεταγόμουν στο παράθυρο να δω τον γκρίζο και νωπό ουρανό, με τα κεραμιδένια σπίτια να βγάζουν σταχτί καπνό από τις καμινάδες τους. Αυτή η εικόνα με έκανε τον πιο χαρούμενο άνθρωπο. Την σκέφτομαι και χαμογελάω, όταν νιώθω στεναχώρια.

Και κάπως έτσι πέρασε το 2010. Οι κακές στιγμές μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, ενώ οι καλές ήταν αμέτρητες και είμαι ευγνώμων για αυτό. Αύριο έρχεται ο πιο σημαντικός στόχος από όλους. Don't miss it xx

2010. Η χρονιά με τις νέες εμπειρίες.

Συνεχίζοντας αυτή την βροχερή μέρα τις περιπέτειές μου το 2010, θέλω να επισημάνω πως αυτή η χρονιά ήταν και γεμάτη νέες εμπειρίες. Εκτός από την κούραση και την πίεση, έκανα πράγματα που δεν είχα κάνει ποτέ. Έτσι, στόχος, εκτός από το να επιβιώσω αυτή την δύσκολη χρονιά, έγινε και το να απολαύσω αυτές τις στιγμές με την ψυχή μου. 

Πενθήμερη εκδρομή. Ο στόχος νούμερο 4 άρχισε να φαίνεται στον ορίζοντα πριν μπει το 2010 καλά καλά. Χαμός και πανικός να τα κανονίσουμε όλα όπως εμείς τα θέλαμε. Πόλη, μεταφορικά, δωμάτια, καθηγητές. Κοιτάζοντας τώρα πίσω συνειδητοποιώ πως δεν χρειάζονταν όλα αυτά. Και πάλι υπέροχα θα ήταν. Αμέτρητες φάτσες μέσα σε πούλμαν, βόλτες στην πλατεία Αριστοτέλους, μουσεία, μεθυσμένοι καθηγητές, αγκαλιές, φιλιά, συνθήματα, ψώνια, Τενκερλής, μπουγάτσες, Θεσσαλονίκη. Η δικιά μας Θεσσαλονίκη. Όπως εμείς την ζήσαμε και την ονειρευτήκαμε.



(φωτογραφίες από τις 5 μέρες στην Θεσσαλονίκη που ακόμα με κάνουν και χαμογελάω)

Μετά την πενθήμερη ακολούθησαν οι Πανελλήνιες, αλλά ήδη ξέρεις ότι απέτυχα. Και μετά από αυτό ήρθε ο 5ος στόχος μαζί με την Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α. Το καλοκαίρι του 2010. Το καλύτερο καλοκαίρι όλων των εποχών Το καλοκαίρι που έκλεισα επιτέλους τα 18 και ένας νέος κόσμος ξεδιπλώθηκε μπροστά στα μάτια μου. Φρόντισα, όμως να μην ενηλικιωθώ αμέσως. Πήγα διακοπές με άλλα 20 άτομα. Ένιωσα τις φίλες μου πιο κοντά από ποτέ. Dream Team των 10, θυμάστε; Ξενυχτήσαμε, δίχως αύριο και ξοδέψαμε μέχρι και το τελευταίο μας ευρώ για τον πανηγυρισμό της έναρξης της νέας μας ζωής.

(φωτογραφίες από Πάρο, τα 18α γενέθλιά μου και αμέτρητες βραδιές στο Ακρωτήρι)

Δυστυχώς, όπως όλοι ξέρουμε, όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Έτσι, ο στόχος Νο 5 έγινε στόχος Νο 6 και μαζί του έφερε την φοιτητική ζωή, το Ελληνικό Πανεπιστήμιο και την στεναχώρια που έπρεπε να εγκαταλείψουμε την τέλεια ζωή του ξέφρενου καλοκαιριού. Πέρασα "Βιβλιοθηκονομία και Συστήματα Πληροφόρησης" στο ΤΕΙ Αθηνών και αγνοούσα την ύπαρξη αυτού του τμήματος μέχρι πρότεινος. Αναγκάστηκα να συμμοφορθώ, ακόμα και αν δεν το ήθελα. Δεν θα το κρύψω όμως. Με ενθουσίαζε το γεγονός ότι πλέον είμαι φοιτήτρια. Θα άλλαζα τρόπο ζωής, θα διάβαζα και σε 4 χρονάκια θα είχα πτυχίο στα χέρια.

(μμμμ ναι ξέρω. Πολύ κακό κολάζ. Θέλω όμως να σε πείσω ότι αλήθεια προσπάθησα και πήγα στο ΤΕΙ το πρώτο εξάμηνο. Ιδού οι αποδείξεις (: )

Η συνέχεια έρχεται αύριο xxx