2008: Bάζω στόχο!

Κάποτε ζωγράφιζα πολύ.. Ήταν τρόπος ζωής και έκφρασης, έπιανα πινέλο και γαλήνευα. Έκανα κάτι που πραγματικά με ευχαριστούσε και με έκανε να νιώθω περίφανη για τον εαυτό μου.

Το 2008 συγκεκριμένα προετοιμαζόμουν για την σχολή Καλών Τεχνών, όπου κι έδωσα εξετάσεις μια φορά χωρίς επιτυχία. Έπειτα αποφάσισα πως θα 'ταν χάσιμο χρόνου να ξαναπροσπαθήσω και έτσι το όνειρο αυτό τελείωσε. Δεν είναι λίγες οι στιγμές, όμως, που πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται τι θα γινόταν αν είχα προσπαθήσει πιο σκληρά, αν είχα περάσει κτλπ. 

Ο στόχος μου για τον νέο χρόνο, λοιπόν, θα 'ναι να ξεθάψω τα πινέλα μου και τους καμβάδες και να ξεκινήσω πάλι αυτό που αγαπούσα τόσο πολύ (και μεταξύ μας, που ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το παράτησα). Και ποιος ξέρει, ίσως κάποια στιγμή αποφασίσω να ξαναδώσω εξετάσεις, γιατί τα όνειρα δεν έχουν ημερομηνία λήξης!

Εύχομαι σε όλους σας to 2012 να σας φέρει όλα όσα επιθυμείτε, να πραγματοποιήσει ό,τι ονειρεύεστε και πάνω από όλα ΥΓΕΙΑ!

xx Chara

2008: Τα μαθητικά τα χρόνια δεν τα αλλάζω με τίποτα!

(...) Ωραίες εποχές τότε!

Το 2008 ήμουν ακόμα μαθήτρια, πήγαινα Τρίτη Λυκείου συγκεκριμένα. Εκείνη η χρονιά με βρήκε σε νέο σχολείο, με νέους φίλους και με τον πρώτο μου έρωτα.
Ακόμα θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια από εκείνες τις μέρες, σαν να έχουν εντυπωθεί καλά στη μνήμη μου. Κάθε πρωί έπαιρνα την πολύχρωμη τσάντα μου, με τα ελάχιστα βιβλία που έβαζα μέσα και έτρεχα να προλάβω την πρώτη ώρα (Nαι, από τότε είχα το χούι να αργώ).
Οι καθηγητές μας είχαν αδυναμία παρόλες τις -ας μου επιτραπεί η έκφραση- καφρίλες που κάναμε. Τι αμπούλες ρίχναμε, τι πατινάζ με τα θρανία στους διαδρόμους κάναμε και πόσα ακόμα που δεν θα πω γιατί θα γράφω μέχρι αύριο.
Τότε ήταν και η περίοδος που κανονίζαμε την πενταήμερη. Κοιτάζαμε ξενοδοχεία, σχεδιάζαμε πανό, φτιάχναμε CDs για να ακούμε στο πούλμαν. Ζούσαμε μόνο για την στιγμή που θα φτάναμε στην ΚΡΗΤΗ! Αχ..

Όσον αφορά το στυλ μου εκείνη τη χρονιά, ήμουν κι εγώ ένα τρέντουλο, όπως το λέγαμε τότε. Μαλλί ξασμένο, Longchamp τσάντες, μπαλαρίνες, skinny jeans και ένα γερό layering από μπλουζάκια. Επίσης, αναπόσπαστο αξεσουάρ ήταν τα oversized κοκκάλινα γυαλιά ηλίου · όσο πιο μεγάλα τόσο το καλύτερο!
Φυσικά υπήρχαν οι αντιζηλίες και οι μικρές κοντρίτσες για την διεκδίκηση του τίτλου της "πιο στυλάτης" στο σχολείο, αλλά και που δεν υπάρχουν αυτά. Σωστά;
Μπορεί να τα σκέφτομαι τώρα και να γελάω, αλλά τότε ήταν πολύ σημαντική φάση της ζωής μου και δεν την μετανιώνω με τίποτα, καθώς με βοήθησε πολύ να ανοιχτώ σαν χαρακτήρας και να γίνω πιο κοινωνική.

Νομίζω πως μπορώ να πω με σιγουριά πως το 2008 ήταν η καλύτερη μου χρονιά!

xx Chara

2008: It's Xmas time!

Χρόνια πολλά σε όλους!!

Χριστούγεννα και δεν θα μπορούσα να παραλείψω αυτή τη φωτογραφία.. Αυτήν που είχα επιλέξει ως Profile Photo στο -τότε αγαπημένο μου- Hi5 το 2008..

Ωραίες εποχές (...)

xx Chara

2007: Vacanze Romane

-σου λέω δε μπορώ σήμερα! πρέπει να κάτσω να γράψω τι έκανα το 2007!
-μα εσύ δε θυμάσαι τι φόρεσες χτες, πού θα θυμηθείς τι έκανες τέσσερα χρόνια πριν;
-έκατσα και κοίταξα τις φωτογραφίες εκείνης τη χρονιάς. εκείνο το καλοκαίρι ήταν που κατέκτησα την αιώνια πόλη!
-φυσικά, αλλά ήταν τυχαίο.
-τυχαίο, αλλά ωραίο! θυμάμαι που φορούσα ένα ζευγάρι λευκά σανδάλια και με πόνεσαν τα ποδαράκια μου στα πλακόστρωτα, που πήγαινα να φωτογραφηθώ σε κάθε οβελίσκο που έμαθα από τον Dan Brown σε ένα αυτοσχέδιο Illuminati tour, που έπαθα υψοφοβία όταν ανέβηκα στον τρούλο της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου για να δω την πόλη από ψηλά, που έφαγα εκείνο το τέλειο παγωτό κανέλλα στο δρόμο για την Fontana di Trevi και εκείνο-τον-τριμμένο-πάγο-με-σιρόπι στις άκρες του Τίβερη, που μπήκα για πρώτη φορά σε κατάστημα Tiffany’s, που είδα από κοντά τις φλογερές κόκκινες τουαλέτες στην έκθεση του Valentino, που δε με αφήνανε να μπω στο Βατικανό γιατί το φόρεμα μου ήταν πάνω από το γόνατο, που μας έκανε η Alitalia overbooked στην πτήση της επιστροφής και μας άφησε μια βραδιά παραπάνω με κερασμένα κρασιά και δωμάτια στο Hilton του αεροδρομίου….
-αχ, ωραία πρέπει να ήταν!
-μπα, καλύτερα να πας Μιλάνο! Βάλτο στόχο !

2007: faraway, so close

Το 2007 έκοψα τα μαλλιά μου αφέλειες. Απάτησα τον Mark Wahlberg στα όνειρά μου με τον Orlando Bloom. Έκλαψα στον εξώστη του Δαναός με το Attonment (αλλά κράτησα στο βάθος του μυαλού μου εκείνο το κυπαρισσί φόρεμα). Το blog άρχισε να παίρνει τα πάνω του. Ήμουν μόνη μου. Μετά δεν ήμουν μόνη μου. Αγόρασα για πρώτη φορά Kate Spade, ένα χρυσό clutch με ροζ επένδυση. Έκανα λογαριασμό στο facebook. Πρόσθεσα 11 φίλους. Έβλεπα φανατικά Gossip girl, Ugly Betty και GRΣΣΚ.

Θυμάμαι και τα όμορφα και τα άσχημα. Θυμάμαι και τα απαραίτητα: τακτικά τσεκ απ!

2007: it was a very good year. περίπου

Το 2007 η ελληνική εβδομάδα μόδας γινόταν στο Ζάππειο: 40 catwalks ελλήνων σχεδιαστών σε 3 stages, συμπεριλαμβανομένης και της διαβόητης TέΝΤας, με τον Παναγιώτη Χατζηστεφάνου να πέφτει στα μαρμάρινα πατώματα κρατώντας πανό «War is Over» και τη Diane Pernet να τρομάζει τους αδαείς με τη μαυροφορεμένη της φορεσιά. Ωραίες εποχές!

Στην τηλεόραση, γέροι, νέοι και παιδιά έβλεπαν παρέα τη Μαρία την Άσχημη, ενώ στο Star ξεκινάει η μάχη της δαχτυλήθρας για τα ρούχα που θα φορέσει ο Σαρμπέλ στη Eurovision, όπου θα τραγουδήσει το… Yiasou_Maria!

Όλοι φαίνονταν ευτυχισμένοι, ο Christian του αμερικάνικου Project Runway σε μια fierce σεζόν είναι ο βέβαιος νικητής, η Jennifer Lopez είναι ακόμα με τον Mark Anthony, η Scarlett Johansson επιλέγεται για την καμπάνια του Louis Vuitton, μόνο ο σκύλος του Κωστέτσου έχει ψυχοσωματικά.

Στην Αθήνα ανοίγει το πρώτο κατάστημα H&M στη Σταδίου, που εκείνη τη χρονιά συνεργάζονται με τον Cavalli, ενώ τα μαγαζιά γεμίζουν δαντέλες, κάπες, φιόγκους, biker boots, ankle boots και επιτέλους η σαγιονάρα απενοχοποιείται χάρη στις Havaianas …

για μισό λεπτό; τι έχει αλλάξει δηλαδή από τότε; πφ, η μόδα επαναλαμβάνεται. Και ξέρεις τι άλλο πρέπει να επαναλαμβάνεις ε; τις απαραίτητες προληπτικές εξετάσεις!

Ο στόχος κάθε χρονιάς

Τελικά είναι ωραίο να μεγαλώνεις και να θυμάσαι τις χαζομάρες που έκανες παλιά. Είναι ακόμη πιο ωραίο να είσαι υγιής για να μπορείς να τις ξανακάνεις. Η πρόληψη είναι το πιο σημαντικό δώρο που μπορούμε να κάνουμε στους εαυτούς μας. Ας μην το ξεχνάμε λοιπόν και ας το θυμίζουμε και στις φιλενάδες μας που μπορεί να είναι πιο ξεχασιάρες από εμάς.

Φιλιά από μένα, έρχεται το ’07 ;)