2008: Bάζω στόχο!

Κάποτε ζωγράφιζα πολύ.. Ήταν τρόπος ζωής και έκφρασης, έπιανα πινέλο και γαλήνευα. Έκανα κάτι που πραγματικά με ευχαριστούσε και με έκανε να νιώθω περίφανη για τον εαυτό μου.

Το 2008 συγκεκριμένα προετοιμαζόμουν για την σχολή Καλών Τεχνών, όπου κι έδωσα εξετάσεις μια φορά χωρίς επιτυχία. Έπειτα αποφάσισα πως θα 'ταν χάσιμο χρόνου να ξαναπροσπαθήσω και έτσι το όνειρο αυτό τελείωσε. Δεν είναι λίγες οι στιγμές, όμως, που πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται τι θα γινόταν αν είχα προσπαθήσει πιο σκληρά, αν είχα περάσει κτλπ. 

Ο στόχος μου για τον νέο χρόνο, λοιπόν, θα 'ναι να ξεθάψω τα πινέλα μου και τους καμβάδες και να ξεκινήσω πάλι αυτό που αγαπούσα τόσο πολύ (και μεταξύ μας, που ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το παράτησα). Και ποιος ξέρει, ίσως κάποια στιγμή αποφασίσω να ξαναδώσω εξετάσεις, γιατί τα όνειρα δεν έχουν ημερομηνία λήξης!

Εύχομαι σε όλους σας to 2012 να σας φέρει όλα όσα επιθυμείτε, να πραγματοποιήσει ό,τι ονειρεύεστε και πάνω από όλα ΥΓΕΙΑ!

xx Chara

2007: it was a very good year. περίπου

Το 2007 η ελληνική εβδομάδα μόδας γινόταν στο Ζάππειο: 40 catwalks ελλήνων σχεδιαστών σε 3 stages, συμπεριλαμβανομένης και της διαβόητης TέΝΤας, με τον Παναγιώτη Χατζηστεφάνου να πέφτει στα μαρμάρινα πατώματα κρατώντας πανό «War is Over» και τη Diane Pernet να τρομάζει τους αδαείς με τη μαυροφορεμένη της φορεσιά. Ωραίες εποχές!

Στην τηλεόραση, γέροι, νέοι και παιδιά έβλεπαν παρέα τη Μαρία την Άσχημη, ενώ στο Star ξεκινάει η μάχη της δαχτυλήθρας για τα ρούχα που θα φορέσει ο Σαρμπέλ στη Eurovision, όπου θα τραγουδήσει το… Yiasou_Maria!

Όλοι φαίνονταν ευτυχισμένοι, ο Christian του αμερικάνικου Project Runway σε μια fierce σεζόν είναι ο βέβαιος νικητής, η Jennifer Lopez είναι ακόμα με τον Mark Anthony, η Scarlett Johansson επιλέγεται για την καμπάνια του Louis Vuitton, μόνο ο σκύλος του Κωστέτσου έχει ψυχοσωματικά.

Στην Αθήνα ανοίγει το πρώτο κατάστημα H&M στη Σταδίου, που εκείνη τη χρονιά συνεργάζονται με τον Cavalli, ενώ τα μαγαζιά γεμίζουν δαντέλες, κάπες, φιόγκους, biker boots, ankle boots και επιτέλους η σαγιονάρα απενοχοποιείται χάρη στις Havaianas …

για μισό λεπτό; τι έχει αλλάξει δηλαδή από τότε; πφ, η μόδα επαναλαμβάνεται. Και ξέρεις τι άλλο πρέπει να επαναλαμβάνεις ε; τις απαραίτητες προληπτικές εξετάσεις!

Ο στόχος κάθε χρονιάς

Τελικά είναι ωραίο να μεγαλώνεις και να θυμάσαι τις χαζομάρες που έκανες παλιά. Είναι ακόμη πιο ωραίο να είσαι υγιής για να μπορείς να τις ξανακάνεις. Η πρόληψη είναι το πιο σημαντικό δώρο που μπορούμε να κάνουμε στους εαυτούς μας. Ας μην το ξεχνάμε λοιπόν και ας το θυμίζουμε και στις φιλενάδες μας που μπορεί να είναι πιο ξεχασιάρες από εμάς.

Φιλιά από μένα, έρχεται το ’07 ;)

2006: Φθινόπωρο

Το φθινόπωρο ήρθε και πήρε μακριά μου μια μεγάλη αγάπη.

Λίγο αργότερα όμως έφερε μια καινούρια…

Κι κάπως έτσι ρομαντικά έκλεισε αυτός ο χρόνος.

The End.

2006: Καλοκαίρι

Αχ! Καλοκαιράκι!

Και το συγκεκριμένο ήταν από τα καλυτέρα. Πηγαίναμε από συναυλία σε συναυλία, χτίζαμε κάστρα στην άμμο, τρώγαμε καλαμπόκι στα κάρβουνα και παίζαμε κρυφτό στον κήπο. Σαν διαφήμιση της coca cola δεν ακούγετε; Δεν ήταν, ήταν απλά η καθημερινότητα μας.

Εκείνο το καλοκαίρι έκανα την προσωπική μου επανάσταση στο ντύσιμο. Έβγαλα τις preppy μπαλαρίνες και γόβες που φορούσα καθημερινά και έβαλα σαγιοναρίτσες για πρώτη φορά στη ζωή μου. T-shirts, σορτσάκια, σαγιονάρες και ένιωθα πιο όμορφη από ποτέ.

Το καλοκαίρι εκείνο ήταν σημαντικό και για άλλο ένα λόγο. Ήταν το καλοκαίρι που σταμάτησα να μεγαλώνω. Είχα κάνει συμφωνία με τον εαυτό μου μόλις κλείσω τα 21, δηλαδή πατήσω την επίσημη ενηλικίωση (για να μπορώ να πίνω στο εξωτερικό και να οδηγώ μηχανή μεγάλου κυβισμού-πολύ χρήσιμο skill I know...) να σταματήσω να μεγαλώνω. Και ναι! ακόμα 21 είμαι, ask anyone.

…to be continued

2006: Άνοιξη

Την άνοιξη έβαλα στόχους. Αποφάσισα να ξαναβρώ τα χαμένα μου ενδιαφέροντα, να κόψω τις ανούσιες παρέες, να αφοσιωθώ ότι πραγματικά με έκανε χαρούμενη. Γενικότερα να περνάω μόνο καλά. Γύρισα διακόπτες, άλλαξα παρέες και ενδιαφέροντα, έγινα πιο χαρούμενος άνθρωπος. Κάπου εκεί ήταν που «γνώρισα» και τις μωβ γόβες. Γίναμε αχώριστες. Εγώ, αυτές, ένα τζιν και καμιά έγνοια στον κόσμο. Δεν χρειάζονται πολλά για να είναι ένα κορίτσι ευτυχισμένο τελικά, καλή διάθεση και ένα ωραίο ζευγάρι παπούτσια!

Αν και πολύ ταλαιπωρημένες για να φορεθούν πια, οι μωβ γόβες είναι πάντα μπροστά μπροστά στην παπουτσοθήκη μου για να τις βλέπω καθημερινά. Πάντα με κάνουν να χαμογελάω.
Στόχος επετεύχθη!

…to be continued

ένα 'στοχοποιημένο' outfit

Ένα από τα μπλουζάκια του Στόχου που μου έφτιαξε τη μέρα...

το βραχιόλι του Στόχου

Ένα απλό βραχιόλι μπορεί να σου βάζει στόχο την ΠΡΟΛΗΨΗ. Ή τουλάχιστον να σου την θυμίζει συστηματικά.. Κάνε κλικ εδώ και ενημερώσου για τη σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης. "Κάνε την πρόληψη "ρουτίνα", σαν μια συνήθεια φροντίδας στο μηνιαίο και ετήσιο πρόγραμμά σου.."

2005 το ίδιο χαμόγελο

...και συνεχίζοντας ... μέσα σε όλες αυτές τις φωτογραφίες.. με βρήκα. Πολύ περίεργο -και μακρινό- να βλέπεις πως όλα μπορεί να έχουν αλλάξει απ'το 2005, αλλά το χαμόγελο να έχει μείνει το ίδιο παιδικό. Στις δύο πρώτες φωτογραφίες είμαι στο Παρίσι. Στην τρίτη είμαι Αθήνα και ο ήλιος φαίνεται να δύει με τον ίδιο τρόπο και τώρα.. Αυτό μάλλον δεν αλλάζει.

το 2005 στο Παρίσι..

Αναδρομή στη μνήμη και στη μόδα.
Αυτή, λοιπόν, είναι η εβδομάδα του 2005! Και καλούμαι να μοιραστώ μαζί σας τα highlights of the year..
Και ναι το 2005 ήταν η χρονιά που πήρα στα χέρια μου το πτυχίο Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιά και, χωρίς δεύτερη σκέψη, εγκαταστάθηκα στο Παρίσι. Ήταν η χρονιά που ξεκίνησα το δεύτερό μου πτυχίο.. αυτό του Fashion Designer στην πόλη του Φωτός.. Ήταν τότε που περπατούσα ώρες μόνη μου κατά μήκος του Σηκουάνα και φωτογράφιζα ηλικιωμένους να κρατιούνται (ακόμα) χέρι-χέρι.. Ήταν τότε που όλα τα όνειρα έμοιαζαν με μεγάλες φούσκες με πυροτεχνήματα που αισθανόσουν ότι ήταν τόσο κοντά στο να τις ακουμπήσεις και να σκάσουν.. Τότε που ήταν όλοι ευγενικοί στους δρόμους. Τότε που έπιασα δουλειά παράλληλα με τη σχολή σε γαλλικό fashion agency και διοργανώναμε shows στην Paris Fashion Week.. και νομίζαμε ότι ήταν κάτι σπουδαίο (!). Τότε που βοηθούσα τους άστεγους του Παρισιού, μέχρι που ένας από αυτούς μου είπε ότι μένει στο δρόμο από επιλογή και ότι δε θέλει τη βοήθειά μου. Τότε που ετοιμαζόμουν να δώσω εξετάσεις για το πτυχίο του πιάνου και ποτέ δεν το έδωσα.. Τότε που πήγαινα κάθε Κυριακή για φαγητό στο Maison Rose στη Μονμάρτη και για vin chaud στο La Fourmi.. Τότε που ήμουν 21 χρονών και όλα φαίνονταν αλλιώς...
Τότε λοιπόν.
Ψάχνοντας στα αρχεία του 2005, βρήκα μερικές φωτογραφίες από τα 'τότε' fashion shows στο Παρίσι. Αυτά στα οποία πριν ξεκινήσουν ξηλώναμε πατώματα και ελέγχαμε το φωτισμό.. ντύναμε τα μοντέλα και καλωσορίζαμε τους φωτογράφους και τους δημοσιογράφους.. Και μετά.. η δυνατή μουσική και ο διάδρομος.. Οι παρακάτω φωτογραφίες αποτελούν κομμάτια του αρχείου μου της αναδρομής στη μόδα του 2005 και εστιάζουν κυρίως σε νέους σχεδιαστές της κατηγορίας υψηλής ραπτικής.. Dany Atrache, Shawnyï, Farah Angsana... Στην τελευταία φωτογραφία είναι η designer Nana Aganovich, μία συγκλονιστικά ταλαντούχα γυναίκα και σχεδιάστρια, με βάση το Λονδίνο.
Τα υπόλοιπα στα επόμενα posts της εβδομάδας, so stay tuned.
love,
joanaddicted.

Το αξέχαστο στυλ του 2003!

Άφου λοιπόν σας είπα τι έκανα το 2003 καθήστε τώρα να σας πω και τι φορούσα! Καταρχήν να πω ότι άσχετα από την μόδα γύρω μου εγώ από την εφηβεία μου και για αρκετό καιρό μετά φορούσα συνέχεια μαύρα και το 2003 δεν αποτέλεσε εξαίρεση.

Σαν γνήσιο nerd μάλιστα είχα μάλλον επηρεαστεί από το Matrix γιατί θυμάμαι ότι η χειμωνιάτικη "στολή" μου περιλάμβανε μαύρες δερμάτινες μυτερές μπότες και ένα αντίστοιχο δερμάτινο παλτό! Όπως και τώρα η επιλογή μου σε παντελόνι ήταν συνήθως jean το οποίο τότε φόραγα χαμηλοκάβαλο και καμπάνα.

Επίσης την εποχή εκείνη άλλαζα συχνά χρώματα στα μαλλιά μου. Το καλοκαίρι του 2003 λοιπόν με είχε βρεί με κάτι χάλκινες ανταύγειες που μετά άνοιξαν και αρκετά απ' τον ήλιο οπότε ορίστε το αποτέλεσμα.

Βλέποντας αυτή την φωτογραφία θυμήθηκα και κάτι άλλο για το προηγούμενο post. Το 2003 ήταν η τελευταία χρονιά που έβγαλα φωτογραφίες με φιλμ:D